Jeugdwerkers zijn rolmodellen én gespreksbegeleiders. Jij kan een sfeer creëren waarin jongeren zich veilig genoeg voelen om verschil te benoemen.
In dit fragment vertelt onderzoeker Van Alstein hoe jongeren soms heel fel kunnen reageren over politiek of maatschappelijke thema’s, en waarom het zo belangrijk is dat wij als jeugdwerkers: eerst proberen te begrijpen wat er achter zo’n uitspraak zit en veilige ruimtes creëren waar jongeren hierover kunnen praten.
En wat kan jij doen als jeugdwerker?
- Zorg voor een heldere gespreksstructuur
Bijvoorbeeld: werk met een spreeksteen, of geef spreektijd per persoon. Zo voorkom je dat de luidste stemmen alles overheersen en creëer je ruimte voor de stillere stemmen. - Maak de groep bewust van polarisatiemechanismen
Gebruik het Brandsma-model om rollen zichtbaar te maken (pushers, joiners, het stille midden…). Koppel terug naar de video: wie zou in zo’n gesprek welke rol opnemen? - Creëer brave spaces
Laat jongeren weten dat emoties, twijfels en ongemak welkom zijn. Niet iedereen moet altijd “juist” spreken – het proces telt. Verwijs eventueel terug naar de video: felle uitspraken zijn vaak een ingang naar wat eronder zit.
100% aan boord, niet 100% akkoord
In groepen – of het nu een klas, een jeugdwerking of een buurtproject is – streven we vaak naar consensus: iedereen moet hetzelfde denken of voelen.
Maar in een diverse samenleving is dat niet realistisch, en misschien zelfs niet wenselijk.
In dit fragment van HUMUS leggen de trainers uit wat voor hen de kern is:
Het gaat niet om 100% akkoord, maar om 100% aan boord.
We hoeven niet allemaal dezelfde mening te hebben, maar we nemen wél samen verantwoordelijkheid voor de groep en voor de koers die we willen varen.